topimage
HomePage Header Header
Image_t3
Left BG
Divider
Arrow Bullet

Почеток

Divider
Arrow Bullet

Содржина

Divider
Arrow Bullet

Вовед

Divider
Arrow Bullet

Краток историјат на градот Скопје

Divider
Arrow Bullet Население
Divider
Arrow Bullet
Скопски маала
Divider
Arrow Bullet Регулационен план
Divider
Arrow Bullet Улиците во градот
Divider
Arrow Bullet Градежна активност
Divider
Arrow Bullet Водовод
Divider
Arrow Bullet Јавни бањи и амами
Divider
Arrow Bullet Јавна хигиена
Divider
Arrow Bullet Јавна канализација
Divider
Arrow Bullet
Електрификација
Divider
Arrow Bullet Сообраќај
Divider
Arrow Bullet Пошта
Divider
Arrow Bullet

Скопската чаршија и занетчиство

Divider
Arrow Bullet Трговија и трг. врски
Divider
Arrow Bullet Банкарство
Divider
Arrow Bullet Индустрија
Divider
Arrow Bullet Хотелиерство
Divider
Arrow Bullet
Јавна безбедност
Divider
Arrow Bullet Социјални прилики
Divider
Arrow Bullet Здравство и хигиена
Divider
Arrow Bullet Ветеринарна служба
Divider
Arrow Bullet Паркови и зеленила
Divider
Arrow Bullet Театар
Divider
Arrow Bullet Скопски кина
Divider
Arrow Bullet Корзото и прошетки
Divider
Arrow Bullet
Кафеани
Divider
Arrow Bullet Плажи
Divider
Arrow Bullet Излетнички места
Divider
Arrow Bullet Цркви и црк. живот
Divider
Arrow Bullet Градски гробишта
Divider
Arrow Bullet Просветни прилики
Divider
Arrow Bullet Научни друштва
Divider
Arrow Bullet
Музеи
Divider
Arrow Bullet Културно-уметнички живот
Divider
Arrow Bullet Спортски живот
Divider
Arrow Bullet Односи во семејство
Divider
Arrow Bullet Материјална култура
Divider
Arrow Bullet
Духовна култура
Divider
Arrow Bullet Заклучок
Divider
Arrow Bullet Извори
Divider
Arrow Bullet

Подарени етнолошки предмети од старите скопски фамилии за Музеј на град Скопје

Divider
Arrow Bullet
Divider
   

Излетнички места на скопјани

Скопската околина секогаш го привлекувала вниманието на скопјани, а особено нејзините манастири и цркви. Околните места со градот биле поврзани со лоши патишта, на пр. до Нерези, Матка, Скопска Црна Гора, Марков манастир на Маркова Река итн. Поради ваквата состојба на лоши патишта,  во 1931 година  биле уредени патиштата од Скопје до селата Бразда, Мирковци, Кучевиште, Љубанци, Раштак и Булачани.

До овие места најчесто се патувало  пеш, со автомобил, пајтон, чеза, шпедитерски коли или поретко со велосипед. Многу често, за време на викенд, скопјани се одморале на падините на Водно, најмногу во селото Горно Водно кое се нарекувало “Крстивар” со надморска висина од 1080 м. Од ова село се пружал поглед на венецот Шара, на Пореч, на Јакупица итн. [1] Градот Скопје има средноевропска клима со жешки лета. Парковите и зеленилата кои до некаде ги ублажувале тропските горештини, не биле доволни. Отсуството на  канализација и водовод ја влошувале здравствената состојба на граѓаните за време на летните жештини.

Причина за ваквата состојба била и неизвршената асанација на мочуриштата на Скопското Поле, Блатијата, каде што се множеле маларични комарци.

Меѓутоа, во непосредна близина на Скопје немало излетнички места до кои  можело да се дојде брзо и лесно. Планината Водно не била доволно посетувана поради отсуство на патишта.

Излетничките места на скопјани во 1933 година биле насочени во два правци. На северната страна тоа биле манастирите и селата на Скопска Црна Гора, како Бањани, Чучер, Св. Никита, Љубанци, Побожје и други, а од северозападната страна Матка и кањонот на реката Треска. И двете излетишта од градот биле оддалечени  повеќе од 20 км. Поради ова, најпосетувани биле излетничките места во Кисела Вода, Тасино Чешмиче [2] , Нерези, Св. Пантелејмон, Катлановска Бања, Водно итн.

Владимир Саздов со своите другари, секоја година на “чист понеделник” одел на излет на Тасино Чешмиче. Друштвото секоја година традиционално си организирало пијанка, и оној кој ќе испиел најмногу бил прогласуван  за водач на друштвото. Нему му обесувале венец од кромид и пиперки околу вратот, го качувале на шпедитерска кола и го враќале назад. Саздов памети дека оделе на излети и на Ѓурѓовден во Долни Св. Илија и во манастирот Св. Ѓорѓија во Кисела Вода. [3]


 

[1] Скопска околина, Излетишта у непосредној скопској околини, “Вардар” бр. 2,8, мај 1932, 3.

[2] “Тасино Чешмиче” претставувало убава зелена површина со повеќе листопадни дрвја во под чии крошни и младите и старите скопјани наоѓале место за одмор и забава, а од планината Водно, во убаво ѕидано корито, од една чучурка течела убава студена вода. Старите ја пиеле да им се врати силата, а младите за да í се радуваат на младоста и љубовта од Ѓурѓовден до Ѓурѓовден.

Во 19 век Марко Чакар  го викнал мајсторот Рафе и му се обратил со овие зборови: “Ете, мајстор Рафе, од овој извор сакам да направиш чешма, целата вода да тече низ еден чучур. Сакам добро да ја направиш, колку ти чини ќе ти платам, не сакам да се пазарувам.”

Во тој период во Скопје, чорбаџи Чакар бил познат трговец и имал два сина. Двајцата биле учени , но трговијата не им лежела. Поради тоа, таткото го вработил   Марко -  чесно,  работливо, бистро и сиромашно дете, да му помага во работата. По многу години чесна   работа и по смртта на чорбаџи Чакар, Марко ја презел работата и го задржал името Чакар.

Петре, еден од синовите на чорбаџи Чакар, имал многу убава ќерка, надалеку позната, која се викала Таска. Мнозина сакале да се  оженат со неа, како православни така и Турци. Таткото ги одбивал бидејќи ќерката била уште млада. Еден од нив што сакал да ја земе Таска за жена бил и Марко Чакар. Тој, еден ден, на Петре, таткото на Таска, му се обратил со зборовите:” Нашите семејства се блиски, речиси како една куќа, твојата ќерка Таска многу ми е мила и сакам да ми стане жена”. Но, поради одмазда, Турците ја убиле Таска на 18-годишна возраст.

Марко Чакар чешмата ја посветил на својата љубов: “Таске, кутра мила Таске, место да ти подарам свадбен подарок, ја подигнувам оваа чешма да си спомнуваат за тебе, за твојата цветна младост, за твоето благородно и возвишено срце, за твојата неизмерна чесност за која го загуби и животот. Кога луѓето, младите моми и момчиња како што беше и ти, ќе пијат и ќе се освежуваат со ладната вода, нека си спомнуваат на тебе. Дрвото кое денеска го засадувам, неговите гранки нека им служат на луѓето за починка.  Нека птичките, застанати на гранките и гранчињата им раскажуваат за тебе, за твојата младост и убавина, за твојата смиреност и невиност, за твојата возвишена душа и за извршеното злосторство. Господе, од срце ти се молам благослови го нејзиниот дух да биде во вечни рајски блаженства, Таска тоа го заслужува.” И од тогаш ова место го носи името Тасино Чешмиче.(Расказ на Борис Стојанов Ч'кров, 1995 год.)

[3] Владимир Саздов, сеќавања, теренски истражувања во 1995 г.