Социјалните прилики во градот
	Хуманитарни друштва
	Заштита на сиромашните деца
	Детски игралишта
	Детско одморалиште на Водно
	Детски домови во градот
	Дом за стари
	Борба против алкохолизмот

Природните непогоди во градот, а особено поплавата во 1929 год., предизвикале да се јави потреба од позасилена социјална и хуманитарна дејност.

Секцијата која била задолжена за социјална и хуманитарна акција на седницата во 1930 год., изработила програма на социјално-хумана колонија која според прописите морала да ги има следните установи:  дом за старци и старици, завод за тешки инвалиди, завод и школа за ментално-заостанати деца, завод за сираци, скривница за деца, дом за напуштени деца, станови за сиромашни  и  заеднички установи кои се состоеле од централна кујна, централна перална и сушална, централно греење, пекарница, магацин, бакалница, читална, сала за забава, амбуланта, станови и др.

20.7. Дом за стари, МГС инв. бр. 3226

Зградата на домот за старци и старици  била готова во 1932 год., а  во  1934 год. била адаптирана со дополнителни технички новини - водовод, канализација, електрификација, ограда, шупи и др.

Зградата имала две големи соби со 24 кревети, една мала соба со 3 кревети за многу стари луѓе, соба за дневно задржување, веранда, соби за сестри, амбуланта, а во сутеренот, трпезарија, кујна, чилер, бања, перална, соба за послугата и нужници. [1]

Во домот се примале лица за кои биле собрани податоци за домашната и роднинската состојба, имотната состојба, неспособноста за работа, телесното и душевното здравје, дали е граѓанин на скопската општина, каде живее, возраст и др. Сите овие податоци биле прегледувани од советодавниот одбор и судот донесувал одлуки за прием во домот.

Во домот се примале и богати кои немале роднини, а сакале за нив да се грижи домот.  Храната во домот била обична и диетална, се состоела од четири оброци - појадок, ручек, ужина и вечера. Диеталната храна се состоела од 250 гр. млеко без шеќер или 250 гр. чај или тенко кафе за појадок и ужина. Ручекот се состоел од чорби и едно јадење со месо, а вечерата од едно јадење без месо. Во среда и петок во исхраната немало месо, а во неделите и празниците за ручек се служело и тесто или овошје. На секој штитеник во домот дневно му следувале 600 гр. леб, 150 гр. месо, 30 гр. масти или зејтин, 20 гр. сол, лук и зачин, 50 гр. брашно, 30 гр. тесто за чорба, 25 гр. грав, грашок или ориз, или по 500 гр. компир, 500 зелка. Дневно им следувало по едно јајце на три лица и  25 гр. шеќер за тесто и овошје.

Диетална храна се приготвувала за болните лица. [2]

Домот имал и свој лекар кој двапати неделно вршел прегледи и пропишувал лекови. Штитениците во домот, во слободното време се занимавале со разновидни активности, а многу често изработувале рачни работи кои ги продавале, а приходот го делеле на половина со домот.